Aşk Ölmez(mi)

aşk ölmez biz ölürüz


kördüğüm dolandık biz birbirimize
günbegün alıştık herşeyimize
yalandan seviştik yasak değil diye
korktuk değişmekten yani aynı hikaye

hatalar, yeminler,
bitişler, başlangıçlar,
yalanlar, suskunluklar,
kıskançlıklar, terk edişler,
pişmanlıklar, yalvarışlar..

kırılmasın diye durur kalbim
usul usul bedeni aşar aşk
aşk ölmez biz ölürüz

tepeden tırnağa şiirdik eskiden
günbegün vazgeçtik kafiyelerden
solgun güller olduk yediverendik önceden
unutmak kolay değil acıtır derinden


hatalar, yeminler,
bitişler, başlangıçlar,
yalanlar, suskunluklar,
kıskançlıklar, terk edişler,
pişmanlıklar, yalvarışlar..

kırılmasın diye durur kalbim
usul usul bedeni aşar aşk
aşk ölmez biz ölürüz

Gerçekten ölmez mi aşk? Ölmezse nereye gider? Saklarmıyız onu, derinlere mi gömeriz ?
Yoksa içimiz de bir yerlerde mahkum mu etmişizdir onu, çektiğimiz acıların sorumlusu olarak? Aslında acı da acımıdır ayrı konu tabii. Egomuzun her sarsıntısını acı sanmaya programlandığımızdan aşkı mı kurban etmişiz ?
Yoksa aşk gerçekte yokmudur ? Kendi yarattığımız bir sanrımıdır? Tanrı gibi onu da sığınmak, ummak, gerektiğinde suçu üzerine atmak için biz mi yarattık?
Peki aşk varsa, öldüyse veya gittiyse, yerine neyi ikame ederiz ? Nefreti mi, boşvermişliğimi, daha tehlikesiz sevgi türlerini mi, cinselliğimi? Peki tutarmı yerini ? Hiç bunlardan biriyle aşkın yerini dolduran olmuşmudur?
Ne yapmıştır da böyle, saklanılası, kaybedilesi bir pozisyona düşmüştür aşk? Kendi bencilliğimize, yalancılığımıza, aç gözlülüğümüze, azgınlığımıza,korkaklığımıza bahanemidir, aşkın yalanlığı ?
Onu doğru yaşayamadığımız, yaşamak için çaba sarfetmediğimizden, aşktan mı vazgeçmişiz?
İyi etmişiz...Milyonlarca korkak, kendini aşk mağduru sanarak saklanmaktayız şimdi... Bir yandan da gelip bizi bulmasını umarak...