Anlam(sız)

.



Var olmamız, bir durum komedisi aslında... Beyinsiz bir spermin, yumurtayı bulup, içine sızma takıntısından başka bir şey değil, varoluş hikayemiz... Abazan bir spermle, fahişe bir yumurtanın işgüzarlığıyız hepimiz... Şanssızlığımız ise "İnsan" denen aşağılık ırkın "DNA" sına rastgelmemiz... Diğer canlıların ihtiyaç bile duymadığı "zeka"ya hapsolmuş, zavallı bir ırkız biz... Makinelerimiz, devletlerimiz,yasalarımız, ahlakımız var bizim... Yine de bir Neandertal den daha mutlu değiliiz... Bizi mükemmelleştirdiğini sandığımız, karmaşıklığımızın kölesiyiz... Yarattığımız problemlerin çözümsüzlüğü karşısında çaresiz, her şeye anlam yüklemeye çalışan anlamsızlarız...



İpin ucunu kaçıralı çok oluyor... Kollektif yaşama geçtiğimizden beri efendiler yaratmışız kendimize... Toplumsal Hiyerarşi denilen, zincirleme köleliğin birer halkası olmuşuz... Bir köle edinebilmek uğruna, bir çok efendiye köle olmuşuz...



Sistemler yaratıp, sistemler yok etmişiz... En yok edici sistemi bulana kadar... Sonunda yaşadığı organizmayı yok eden, kanserli bir hücreye dönüşmüşüz... Üzgün, yaparken bile pişman, yok etmeye çalışıyoruz dünyamızı... Oysa yok etmeye gücümüzün yeteceği tek şey, yine "İnsanlık"... Ne yaparsak yapalım dünya dönmeye devam edecek...Sadece biz içinde olmayacağız... Ve bu yaptığımız en hayırlı iş olacak...



Keşke diyorum... Hiç inmeseydik ağaçtan...